بسم الله الرحمن الرحیم


ما و قرآن و تو خود هر دفتري خواهي گزين

                           زانكه لا اكراه في الدّين است حكم عقل و دين

ره بكوي يار بردم بي نشاني از كسي

                             سر بدست دوست دادم در جهاني پيش ازين

دردها ديدم نديدم هيچ دردي چون فراق

                              مَر مرا زين درد باشد اشك و آه آتشين

وهم ظاهربين چه داند آنچه را مي يابدش

                                روح قدسي در مقام قرب ربّ العالمين

بحث مفهومي چه سودي بخشدت بي علم عين

                                 سايه بيني و نداني رتبت حقّ اليقين

عقل ره پيمود امّا از بزوغ و از افول

                                  عشق فريادش برآمد لااحّب الآ فلين

يكدل و دلدار داري در صراط مستقیم

                               راه های دیگر است و دیو ها اندر کمین

حسن صورت را نگر در صنعت ماء مهین

                              هم به صورت آفرین و هم به صورت آفرین

در رحم بودي جنين و آمدي در اين جهان

                              اين جهان با آن جهان هم در مثل باشد جنين

سير آفاقي چه باشد ار نداري انفسي

                             بي حضور دل چه مي خواهي زتعفير جبين

زيج و اسطرلاب و ربع و لبنه و ذات الحلق

                          يعني اندر عرصه ي سمع الكياني ذرهّ بين

بعد از اين دست من و دامان آن رشگ پري

                      زين سپس چشم من و احسان آن حسن آفرين

با حسن از درس عشق و عاشقي ميگو سخن

                         حيف باشد خوردن حنظل به جاي انگبين

دیوان اشعار